2 yorum var - 04 Şubat 2008 12:15
ay fırtınası
mavi çığlıklar yaşarken güneşin rengi
yangınlar çoğalırdı okyanuslarda
aşk bile titrerdi kendi yalnızlığında
anlardım ki
korkunç bir cinayetin küflenmiş sancısını yaşıyor insanlık
tabular deviniyor korkunun cinnetinde
çünkü aynalardan dökülen kuşkuydu anlam
ve kendi içine akardı acının kördüğümü
gecenin ıslığından kopan zemheri
yanılgılar büyütürdü umudun ikliminde
ve sen susardın
susardın çünkü yüreğinde eskitilmiş sevdaya
karanlık ateşler düşerken ufuklarımızdan
gözlerin aşk yanığı bakardı da
yıldızlar doğardı yitik zamanlarımdan
bir çöl yaratırdım dudaklarımda
öperdin
söyle
hangi çığa tutunabiliriz ki
anaforlar besleyen nefesimizde
ama çürüyecektir tınılarda gezen körkuyu
sönecektir ruhumuzdaki soğuk cehennem
şaşırtmadan doğrunun ivmesini
ve parçalanmadan düşlerimizin yelkeni
bakışlarımızdaki kıvılcım diyorum
sımsıcak hayat kokan
kalbimdeki ay fırtınası
işte
sahipsiz keşifler sunuyor yasaklar
adresi kaybedilmiş yakamoz seslerinin
cesareti kırgın öfkesini gizleyerek
gizl’eyerek yaşamı histeri kuşatmalarında
bilmiyorsun
mülteci intiharlar bekliyor hayallerimde
kıyılarında gemiler batıran bir deniz
hangi baharı yaşatabilir ki koynunda
ki, maskelenmiş aşklar soluklanırken firari tabutlarda
keskin bir sızıydı artık
günahsız bir eşkiyaydı tanrılar
çünkü bataklığın ortasında duran zaman
kalbime neşterdi avuçlarında
dudakların an kokardı
öperdim
kirpiklerin kapanırken o acımasız secdeye
kovulurken tahtından batık aşkların
sen hiç ayışığı topladın mı örümcek ağlarından
hiç sürgün edildin mi içindeki yağmurdan
ölüm bile sevmiyor bizi
biliyorum
sedefi yağmalanmış düş salıncaklarında
çıplak bir çocuktu gözlerin
saçların okşardı rüzgarın tenini
ürperen yalnızlıklara dağıtırdın onları
oysa içiçe geçen yazgılar var bu kentte
sırları enkaz günler doğuyor her sabah
anlamalısın
deniz ıslanıyor artık
uslanıyor yüreğim
ve bir kapı aralanıyor
yani sevgi diyorum
kalbimize açılan